Het vervagen van grenzen tussen de foodretail, -service en logistiek staat bekend als ‘blurring’. Hierbij valt te denken aan supermarkten die elementen van horeca integreren, zoals de Jumbo Foodmarkt in Amsterdam. “De ruimtelijke ordening in Nederland kent stringente definities van bijvoorbeeld detailhandel, horeca en logistiek”, zegt Michael Klijnstra, partner bij Lexence. “Dit betekent dat mengvormen van deze bestemming, blurring, niet zijn toegestaan.”
Maagaandeel
De bekendste vorm van blurring is die tussen foodretail (supermarkten en foodspeciaalzaken) en foodservice (o.a. horeca en online thuisbezorgconcepten). “Ons onderzoek toont aan dat blurring tussen foodretail en foodservice vooral eenrichtingsverkeer is”, zegt Aart Jan van Duren, adjunct-directeur van Bureau Stedelijke Planning. “Bestaande en nieuwe supermarktconcepten integreren horeca-elementen veel meer en succesvoller dan andersom. Het aandeel van de foodretail in de totale uitgaven aan eten en drinken (maagaandeel) is tussen 2005 en 2013 gegroeid van 66,2 procent naar 69,3 procent”.
Juridische knelpunten
De ontwikkeling van blurring zet zich steeds verder door, maar wordt in de weg gezeten door de regelgeving. Nieuwe blurringconcepten zijn vaak niet inpasbaar in bestemmingsconcepten. Er is een wijziging of afwijking van het bestemmingsplan nodig om het concept te realiseren. Concurrenten en buurtbewoners maken hier regelmatig misbruik van om nieuwe initiatieven te blokkeren. De werkelijke macht ligt bij de gemeente. Als zij niet wil meewerken betekent dit vaak het einde van een nieuw initiatief.
Klik hier om het volledige rapport te lezen.
