Alumni ⸱ 16-06-2025

Soms begint een juridische carrière gewoon achter de biertap

Brahim Abid | Van nachtclubmanager naar stadsdeelvoorzitter van Amsterdam-Noord

Over de bijzondere weg naar Lexence, de kracht van juridische nieuwsgierigheid en de roeping van het openbaar bestuur.

Het verhaal van alumnus Brahim Abid begint in een nachtclub. Tijdens zijn studie politicologie werkte hij als bedrijfsleider in nachtclub Escape op het Rembrandtplein. Die bijbaan groeide uit tot een managementfunctie waarin hij leiding gaf aan meer dan honderd fulltime medewerkers. ‘Het was zo leuk, dat ik mijn studie niet heb afgemaakt’, zegt hij met een grijns. ‘Maar tegen mijn dertigste besefte ik: dit kan niet het eindstation zijn. Ik wilde meer: een diploma halen en mijn talenten anders inzetten. Mijn interesse voor de advocatuur ontstond toen ik de advocaten van Escape hielp bij juridische geschillen. Door het aandragen van argumenten voor de advocaten maakte ik kennis met het recht. Tegelijkertijd dacht ik, waarom zou ik dit voor tien euro per uur doen, terwijl die advocaat er een veelvoud voor vraagt? Toen ben ik rechten gaan studeren aan de UvA.’ In de avonden, tussen zijn shifts door, groeide zijn juridische nieuwsgierigheid. Brahim was ook nu leergierig en verdiepte zich snel in complexe onderwerpen.

‘Ik heb de pen nog steeds’
Het pad naar Lexence werd geplaveid door een betrokken docent: Heather Kurtzbauer. Brahim: ‘Heather was een Amerikaanse met een echte tutor-mentaliteit. Zij stimuleerde me contact te leggen met een aantal advocatenkantoren en maakte een top drie. Lexence stond bovenaan. Ik schreef de brief niet naar HR, maar rechtstreeks aan een partner. Zo wist ik een gesprek te regelen. Ik bekeek gewoon de foto’s van de partners op de site en dacht: wie spreekt me aan? Zo kwam ik bij Stijn Vissers terecht, die had geen das om op de profielfoto. Als je rechtstreeks een partner benadert, dan heb je een eerlijkere kans om inhoudelijk in contact te komen, zo wist hij uit een eerdere ervaring.’
En dat klopte, want na een verkennend gesprek mocht Brahim meelopen. Hij kwam bij het team van Wendela Raas, de sectie huurrecht, terecht. ‘Ik vond het heerlijk: intellectueel uitgedaagd worden’, zegt hij. ‘Weg uit de horeca, mijn hoofd gebruiken. De witte Parker-pen waarmee ik het contract tekende, heb ik nog steeds. Die staat symbool voor de belangrijke omslag in mijn carrière.’

Open cultuur
De sfeer bij Lexence beviel Brahim uitstekend. ‘Er was veel humor en weinig hiërarchie’, legt hij uit. ‘Je kon net zo makkelijk bij oprichter Ferry van Schoonhoven binnenlopen als bij een secretaresse. Er heerste een open cultuur, waarin iedereen bereid was te helpen. Niemand deed moeilijk over een vraag en er werd veel gelachen. Ik heb heel veel geleerd van mijn collega’s. Van Wendela Raas leerde ik alles over huurrecht en mijn kamergenoot Dirk Jan Gondry hielp altijd als het nodig was. Voor advies kon ik terecht bij Heleen Middelhoven, Liesbeth den Engelsman en Jeroen Kist en tijdens kantooruitjes had ik de grootste lol met Fabian Horsting. Ik kom hem nog regelmatig tegen bij het sporten en bij de school van onze kinderen.’

De kracht van omwegen
Er leek geen twijfel over: Brahim had zijn roeping gevonden. Maar naarmate hij meer inhoudelijk betrokken raakte, begon het te wringen. ‘We werkten voor grote vastgoedpartijen en hun belangen hadden soms nadelige gevolgen voor kleine ondernemers. Ik zat bij een zaak waarbij een zieke ondernemer geen indeplaatsstelling kreeg, waardoor hij de huur van het pand voor zijn winkel niet kon overdragen. Gevolg: de ondernemer kon zijn winkel niet overdragen en moest doorgaan ondanks zijn slechte gezondheid om aan zijn huurverplichting te voldoen. Dat knaagde. Zo kwam ik uiteindelijk in de politiek terecht, als vrijwilliger bij de Partij van de Arbeid. De partij die precies in het spanningsveld werkt waar ik bij Lexence mee worstelde.’

In 2008 werd Brahim geïnspireerd door de Obama-campagne en hij begon zich te verdiepen in vernieuwende campagnetechnieken. Ook hier ging hij enthousiast en leergierig van start en maakte zich de kennis snel eigen, waardoor hij les mocht geven over campagnetechnieken aan partijgenoten. ‘Ik gaf trainingen in door-to-door technieken en ontwikkelde vragenlijsten die voldeden aan de Nederlandse privacywetgeving’, vertelt hij. ‘Daarbij kwam mijn juridische kennis goed van pas.’
Zijn inzet viel op: Brahim werd gevraagd zich kandidaat te stellen als deelraadslid en daarna als directeur van het PvdA-fractiebureau in Amsterdam. Brahim zit op zijn plek. De cirkel is rond: het begon met de studie politicologie en eindigde in de lokale politiek.

750 jaar Amsterdam: vieren en verbinden
Zijn tijd bij Lexence was kort, maar impactvol. ‘Ik heb daar een mate van precisie geleerd die ik nog niet had. Als ik nu conceptstukken zie, denk ik: het kan strakker. Dat heb ik bij Lexence geleerd en komt in mijn huidige werk nog dagelijks van pas. In mijn rol als stadsdeelvoorzitter in Amsterdam-Noord ben ik verantwoordelijk voor besluiten over vergunningen, veiligheid maar ook de juridische houdbaarheid van de besluiten van het stadsdeelbestuur. Ik overleg met politie en OM en adviseer het college van B&W. Daarnaast vertegenwoordig ik het stadsdeel bij incidenten en feestelijkheden. Wat dat betreft is het echt genieten in dit jubileumjaar. De televisieserie, met de verhalen van bewoners van Amsterdam, is fantastisch. Per toeval is mijn moeder geïnterviewd voor de serie wat het geheel natuurlijk extra bijzonder maakt. SAIL, het evenement waarin Amsterdam-Noord een grote rol heeft, wordt dit jaar speciaal. De podcast van Lexence over 750 jaar Amsterdam is erg leuk. Een goed voorbeeld. Het zou mooi zijn als meer bedrijven stil zouden staan bij hun wortels in deze stad.’

Brahim laat zien dat het leven nooit in een strakke lijn verloopt. ‘Ik dacht ooit dat ik voor altijd een horecajongen zou blijven. Maar we volgen niet allemaal een lineair of nominaal pad. Soms begint een juridische of politieke carrière gewoon in een nachtclub.’

>> Benieuwd naar meer alumni verhalen? Klik hier